De koppeling kwam niet meer op. Midden op de snelweg, op weg naar een trainingssessie in Nijmegen.

Dus daar stond ik. Wachten op de ANWB. Daarna wachten op de sleepwagen. En toen ik eindelijk een leenauto kreeg, moest ik een beslissing nemen. Training was al begonnen. Ga ik alsnog, of laat ik het gaan?

Ik ging.

Wat er gebeurde toen ik aankwam laat ik je gewoon zien.

Elke level een nieuwe devil, zeggen ze. Niet alleen in deze reis, gewoon in het leven. Ik geef mezelf altijd 3 tot 5 seconden om even boos te zijn. Daarna laat ik het los.

Dit komt na AFA Cup: Grootste Toernooi Van Europa.. €5.000,- Prijzengeld. En eerlijk, deze week had ook goed nieuws. Volgende week mag ik meedoen bij een vierde divisieteam. Daar kijk ik echt naar uit. En ik maakte tijd voor familie, wat voor mij minstens zo belangrijk is.

Ondertussen blijft het fundament groeien. 200 kilometer hardgelopen in twee maanden, en ik deed dat de hele tijd op de verkeerde schoenen. Die heb ik inmiddels wel gehaald. Wie had gedacht dat ik hardlopen nog eens leuk zou gaan vinden?

Ook mijn mobiliteit werkt eindelijk mee. Ik kon mijn grote teen niet eens buigen. Nu wel. Klein detail, groot verschil.

Dit is geen Hollywoodfilm. Geen mooie edits van een dag als prof. Gewoon bloed, zweet en soms een kapotte koppeling. Dat is de bedoeling.

Meer dan 2000 van jullie kijken inmiddels mee en dat geeft me elke keer weer energie om door te gaan.